چند روز پيش براي حل يك مشكل حقوقي به اتفاق طرف دعواي خودم به يكي از شعب حل اختلاف رفته بودم و چون بر حق بودنم كاملاً مشخص و واضح بود، نيازي هم به ايجاد رابطه و سفارش نديدم و بعد از چند دقيقه انتظار، وارد اطاق دادرسي شدم.

در بدو ورود به دفتر دادرسي، با آقايي كه مسئول رسيدگي به اين پرونده بود و ظاهري صالح و مومن هم داشت سلام و عليكي كردم و ايشان هم جواب دادند و بعد چنان با طرف دعواي بنده صميمانه دست داد و به زبان محلی و بدون زير نويس احوالپرسي كرد كه احساس كردم ايشون بعد از سالها انتظار پسر عموي گم شدهء خودشون رو پيدا كردن و تازه فهميدم كه دنيا دست كيه!!!

يك نوشته اي به نقل از مولا علي(ع) توي يه قاب قشنگ بالاي سر آقاي دادرس نصب شده بود بدين مضمون:«حق، ساده ترين چيز است وقتي كه از آن صحبت مي كنيم و سخت ترين چيز است وقتي كه بخواهيم بدان عمل كنيم».

نتيجه دادرسي كه اعلام شد، بيشتر به اين جمله ايمان آوردم!!!

پي نوشت1: چون به حقانيت خودم اعتقاد داشتم، بعد از خروج از محكمه، خيلي راحت گوشي موبايلم رو روشن كردم و شمارهء يك دوست را گرفتم و طي چند كلمه، موضوع رو به عرض اين بزرگوار رسوندم، و در همون لحظه نتيجه دقيقاً 180 درجه به نفع بنده چرخيد.به همين راحتي!!!

يه پي نوشت ديگه: همون مولا علي(ع) فرموده اند كه حق گرفتني است نه دادني، من هم رفتم و گرفتم!!!